14.00 - Our Happiest Time Of The Day!

09-08-30

กุเพิ่งรู้ว่า การโง่กว่าการไม่ใส่เบอร์โทรศัพท์ หามีไม่ในโลกหล้า...

กุเพิ่งรู้ว่า ความพยายามบางครั้ง ก็ไม่ได้สำเร็จเสมอไป...

กุเพิ่งรู้ว่า บางที ถ้ากุเศร้ามากมาย กุจะร้องไห้ไม่ออกแบบจริงจัง...  

 

กุเพิ่งรู้ว่า กุสามารถอดทนยืนรออะไรนานๆ ได้บ้าง...

กุเพิ่งรู้ว่า คนเกาหลีค่อนข้างบ้าเห่อภาษาตัวเองขนาดไหน...

กุเพิ่งรู้ว่า กุฟังภาษาเกาหลีพอเข้าใจ...

กุเพิ่งรู้ว่า กุแม่งชอบพูดไม่ได้เวลาจำเป็น...

กุเพิ่งรู้ว่า แจบอมจำถุง parkjaebeom ของตัวเองได้...

กุเพิ่งรู้ว่า กุแอบเกลียดจางอูยองที่ปรับสายกระเป๋าในวันนั้น...

กุเพิ่งรู้ว่า แอร์ใน mister donut หนาวฟรีซยิ่งกว่าในปทุมวัน..

กุเพิ่งรู้ว่า พรุ่งนี้ ประมาณตีห้า กุต้องมาให้ทัน ก่อนพวกมันจะออกไป...  

09-09-01

กุเพิ่งรู้ว่า เราไม่ควรกดเลื่อนนาฬิกาให้ปลุกช้าขึ้นอีกนิด...

กุเพิ่งรู้ว่า ถึงรถจะไม่ติดตอนตีห้า แต่กุก็ยังพลาดตอนขาออกมันจนได้...

กุเพิ่งรู้ว่า มันไม่น่าจะใช่ความผิดของกุ เพราะทูพีฯออกเร็วเกินไป... 

กุเพิ่งรู้ว่า มันไม่ใช่ความผิดกุ เพราะทูพีเอ็มออกเร็วเกินไป...

กุเพิ่งรู้ว่า ระยะทางสามย่าน-ตลิ่งชันกับสตูฯร้าง ราชพฤกษ์ โลเกชั่นไม่โอเค...

กุเพิ่งรู้ว่า กุงอแงจะกลับบ้านตั้งแต่เจ็ดแปดโมงเช้า...

กุเพิ่งรู้ว่า แค่กุเห็นเงาหัวจางอูยอง กุก็เนียนยืนต่อมาถึงสี่ห้าโมงเย็นไหว...

กุเพิ่งรู้ว่า เพราะกุไม่อดทนต่ออีกนิด ทั้งๆที่ทนมาทั้งวันแล้ว กุถึงตัดสินใจผิดไป...

กุเพิ่งรู้ว่า กุต้องนั่งรถกลับมาที่เดิมแสนไกล เพราะทูพีฯมีเซอร์ไพรส์ แม่ง~~เปลืองเงินขั้นแรง อีจอกก!

กุเพิ่งรู้ว่า พวกกุก็กล้าพอตัว ที่ไปยืนกรี๊ดตรงเกาะกลางถนน...

กุเพิ่งรู้ว่า มินแจ-ฮยอง เ็ป็นจำพวกคนไม่เต็มถัง ㅋ...

กุเพิ่งรู้ว่า ตอนพวกมันลงมาขอบคุณ กุกับอีฟ แอกับกิ๊ก แหกปากเรียก จนหมดพลัง...

กุเพิ่งรู้ว่า ถึงอีตากล้องเหี้ยนั่นจะบัง แต่อูยองก็ยังโผล่หัวมาเห็นหนังหน้ากุ TㅅT 고마워 서방...      

09-09-02

กุเพิ่งรู้ว่า กุต้องตื่นก่อนไก่ มาส่งพวกมันเช้าตรู่อีกครั้ง...

กุเพิ่งรู้ว่า กุุถ่อสังขาร ออกมาดู จางอูยองฟัง iPod อย่างงั้นใช่ไหม?  

กุเพิ่งรู้ว่า การได้กิน ได้นอน ได้พักอย่างเต็มอิ่ม นั้นสุขยิ่งกว่าอะไร...

กุเพิ่งรู้ว่า กุออกมาตามตอนทุ่มนึง กุก็ได้เท่าๆ กับที่ตามเมื่อวาน อิแสรด!...

09-09-03

กุเพิ่งรู้ว่า ทูพีฯจะถ่ายในสตูฯ ทุกวันเป็นเรื่องจริงไม่ติงนัง...

กุเพิ่งรู้ว่า กุไม่สามารถฟัง หรือเชื่อในคำพูดของสตาฟและทีมงานคนใดๆ ได้...

กุเพิ่งรู้ว่า คริสตัลปาร์คจากสตูฯทาวน์อินทาวน์ มันใกล๊ใกล้ แต่พากุวนซะโคดไกล...

แต่กุไม่รู้ว่า วันสุดท้าย *กุจะได้ซึ้งจนร้องไห้ ตั้งแต่โรงแรมยันสนามบิน. . . .

 

พอกันที กลอน 4 สุภาพ!!!

ทริปนี้ไม่มีไรมาก แต่ก็ยังมีคนที่อยากจะขอบคุณอยู่ดี..

 

special thanks to my friends 

E' EVE, E'MUMM, P'TOTE, N'PLOY (who lost her head after meeting party- -) >>  let's "fighting & stalking" together na 'ㅂ' ~ We're 'Jang Family --

E'AIIR, E'BANK >> Taecyeon always see you guyz na'.... G! loussss..!!! keep on fighting

((especially to aiir sis..>> don't burst in tears too much..it's will make you blind when he gave you eye contact!!.. ㅋㅋ))

E'GIG, E' PEACH >> your luxury leader always makes me touched! sent all your heart to bring him back!!!!!!

DON'T BE GIVE UP,,i still believe in him

E'PAKKAD, E' BONZ >> how cool for received a big smile :D -  YEah  ^^!! don't forget to feed your 'Giant

((especially to pakkad sis >> ahs!! your moments make me freak..> <))

P'GUGGIG, N'GREEN>> Expert Junho's stalker ~ you're god damN fast!!

E'NOON >> really hope to see you in d' next trip ~ he's waiting for your Gundam

ถึงคิมจุนซู :

ขอโทษที่ชอคโกแลตเยินกว่าและก็ถึงมือช้ากว่าคนอื่น แต่รสชาตมันก็คงไม่ต่างจากของเพื่อนๆ คนอื่นๆ มากนักใช่มั๊ย?? ขอบคุณที่กินชอคโกแลตยี่ห้อ kimjunsu ในมื้อเช้า, ขอบคุณที่ยิ้มให้เสมอ ไม่ว่ากุจะสนใจหรือไม่ T^TT ขอบคุณนะ เห็ดซูเปอร์มาริโอ้ ที่เติบโตมา 365 วันแล้ว ^^ คราวหน้า จะทำให้รู้ว่า 'รอยยิ้มของคิมจุนซู' มีค่ามากกว่าเดิม...

ถึงอีจุนโฮ : จะพูดไงดีล่ะ??? เอาเป็นว่า~วิตามินเม็ดนี้ ทำให้กุมีพลัง Alert ได้ตลอดเวลาจริงๆ!! เกลียดสายตามึงตอนมอง Banner พวกกุแสรดดด > < ขอบคุณมิสเตอร์วิตามินที่สนามบินอีกหนึ่งโค้งใหญ่ ((ตลอดนะมึงอ่ะ)) เอ่อ... ขอด้งกุคืนด้วะ!

 

ถึง ฮวางชานซอง : ขอบคุณที่ทำให้กุไม่ทันตั้งตัว จะไม่เล่นก็ไม่เล่นให้ตลอดดิวะ!!! จึ๊!! ขอบคุณแทนฮวางบอนซ์ สำหรับยิ้มหายากตลอดทริป และก็ขอบคุณแทนฮวางผักกาด สำหรับหัวใจดวงโต ..โลกส่วนตัวกันจริงๆนะ พวกมึง ชริ!* "Chocolate???!! ^ ^ ㅋㅋㅋ"

ถึงอคแทคยอน : จริงๆ ก็ไม่ค่อยได้อะไรจากเค้ามากเท่าไหร่หรอกนะคนเนี้ยะ แต่กุก็อยากจะถามต่อว่า "มึงเป็นใครวะ??" ทำน้องกุร้องไห้ตลอดดดด.. ขอบคุณที่ปทุมวันขาเข้าวันแรก ยิ้มได้อีปัลฯ ม๊ากกกเต็มดอก แต่กุก็ขอบคุณอีแอด้วย ที่มึงไม่เห็น!!! = =#อิสัดด!! 뭘 하고 있다??

ขอบคุณที่ Yuu Restaurant ที่ออกมาเข้าห้องน้ำ ตอนที่อีแบงค์มันถึงพอดี และสายตาสำหรับน้องแอ ((โอ่เอ๊ๆๆ อีแบงค์กับอีแอ ㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋ)) 

ถึง ปาร์คแจบอม : ไม่รู้จะขอบคุณอะไร เพราะต้องขอบคุณทุกตอนที่เดินผ่านหน้า เหมือนไม่อยากมอง แต่ก็ยังมอง เหมือนไม่อยากยิ้ม แต่ก็ยังยิ้ม เหมือนไม่อยากเล่น แต่ก็ยังเล่น ขอบคุณที่จำถุงตัวเองได้ โดยไม่ต้องให้กุบอก.. ต่อจากนี้ไป กุจะมีโอกาสได้ให้มึงอีกมั๊ย.. ขอบคุณทุกวินาทีที่ลีดเดอร์ตัวเตี้ยทำ 

"ปาร์คแจบอม ไม่ว่าตอนนี้มึงจะอยู่ที่ไหน กุและฮอตเทสทั้งหลายจะอยู่ข้างๆ ไม่ไปไหนแน่นอน สัญญา.."

 

 

ถึง จางอูยอง :: 아무리 노력을해도 운이안따르는 놈은 천지에 깔렸어 .... ตลอดทริป กุพยายาม และ 'จะ พยายาม เพื่อคนๆ นี้ เพียงคนเดียว ~ อูย๊องงงงงงงงงงงงงงงงงง!! กุไม่สามารถเอาของเข้าไปยื่นให้ด้วยตัวเอง 

ดวงไม่แรงพอที่จะได้ยินด้วยตัวเองว่ามึงพูดภาษาเกาหลี (ที่ไม่ค่อยพูดกับใครนอกจากสมาชิกในวงและทีมงาน) ว่าอะไร ตอนรับถุงสีขาวใบเดิม ** ดวงไม่แรงพอ ที่จะเห็นมึง บ้าเบื๊อกเท่าคราวที่แล้ว   แต่...

 

'그렇게 많은사람들속에서 나를 알아보다니 ท่ามกลางคนมากมายขนาดนั้น ยังอุตส่าห์รู้ว่ากุอยู่ตรงนี้'

หน้าผู้ชายคนนี้ในวันนั้น ยังติดตา จนถึงตอนนี้อยู่เลย T ㅁ T  ทั้งๆ ที่เคยมีโอกาส แต่ไม่เคยจับมือกันเลย..

วันนี้ ....ได้จับแล้วเนอะ^ ^ thx e'mumm

- ได้ยินตลอดเลยสินะ -,

크게같은너, 작게같은나 Greatness as you, Smallest as me

대단한사랑이 있는곳앤 언제나 기적이 있데요  where is the great love are, there's always miracle

สำหรับ จางอูยอง แล้ว

แค่เกิดมา... ก็ขอบคุณ

 

วันที่ 8 กันยายน 2552  18.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น ประเทศเกาหลีใต้

 

"หัวใจหนึ่งในเจ็ดดวงของฉัน..และท่อนฮุคเพลงทูพีเอ็มที่หายไป"

 

มันคงเป็นโชคชะตาที่ฉันต้องเข้าใจ
ความรักเรานั้นมาไกลแค่นี้
ก็ปล่อยเธอไปตามเส้นทางของเธอที่ดี
แต่ยังมีสิ่งนึงอย่างให้เธอรู้ก่อนที่จะไป

 เธอจะเป็นความทรงจำอยู่ภายในลมหายใจ
จะจดจำเธอจนวันสุดท้าย
ใจของฉันคงต้องหมุนตามเวลา ซักวันคงมีใครผ่านเข้ามา
ตราบใดที่ยังหายใจจะไม่ลืมเธอ

ได้อยู่ดูแลเธอมา หายใจใกล้ๆกัน
เท่านี้ใจฉันก็มีความหมาย
หากวันใดเหนื่อยล้า นึกถึงตอนฉันยิ้มให้
ไม่มีฉันจากนี้ดูแลตัวเองดีๆนะเธอ

นับจากนี้ใจฉันคงหยุดการมีเธอ
นับจากนี้คงต้องเริ่มออกเดิน เพื่อเจอรักใหม่
เราสองคงไกลห่าง แต่จะไม่มีทางลบภาพเธอ

ใจของฉันคงต้องหมุนตามเวลา ซักวันคงมีใครผ่านเข้ามา
ตราบใดมีลมหายใจก็จะมีเธอ…

 

Dear ; Park Jaebeom

แทบล้มตาม เมื่อรู้ว่าปาร์คแจบอมของเราจะไม่สู้อีกแล้ว

ตั้งแต่ที่รู้ข่าวเมื่อวานจนถึงตอนนี้ ยังหยุดร้องไห้ไม่ได้ หลายๆ คนก็คงเหมือนกัน

 

รู้สึกเจ็บปวดที่จะต้องยอมรับว่า ที่สนามบินอินชอนประตูผู้โดยสารขาออก

จะเป็นที่ที่ได้เห็นหน้าลีดเดอร์ปาร์คแจบอมที่ดีที่สุดของพวกเรา เป็นครั้งสุดท้าย

ฝันร้ายใช่รึเปล่า?

 

เธอไม่ได้กลับอเมริกาตัวเปล่า

แต่เอา เสียงหัวเราะ, ความสุข, ความหวัง และน้ำตา ของพวกเราและชาว Hottest ทั้งหมด กลับไปด้วย

 

เลิกพูดคำว่าขอโทษได้แล้วเจย์ 

พวกเราต่างหากที่ต้องขอโทษ

 ขอโทษนะปาร์คแจบอม ที่ปีักของเรา ไม่แข็งแรงพอที่จะปกป้องเธอได้ 

ขอโทษนะปาร์คแจบอม ที่เราไม่เข้มแข็งพอ ที่จะไม่ร้องไห้ ตอนที่รู้ว่าจะไม่มีเธออีก

ขอโทษนะ ปาร์คแจบอม ที่เราไม่สามารถทำอะไรได้เลย นอกจากภาวนา ให้เธอกลับมาเร็วๆ..

..ขอโทษนะ ที่ชั้นช่วยอะไรไม่ได้เลย..

 

 

 

 

 

 

 

When you're gone
The pieces of my heart are missing you
When you're gone
The face I came to know is missing too
When you're gone
The words I need to hear to always get me through the day and make it ok
I miss you

I've never felt this way before
Everything that I do reminds me of you
And the clothes you left, they lie on the floor
And they smell just like you, I love the things that you do

 

 

No, I can't forget this evening
Or your face as you were leaving
But I guess that's just the way this story goes,
You always smile....
But in you eyes your sorrow shows
Yes it shows

No I can't forget tomorrow
When I think of all my sorrows
When I had you there but then I let you go
And now it's only fair that I should let you know
What you should know

I cant live
If living is without you

You know I can't smile without you
I can't smile without you
I can't laugh and I can't sing
I'm finding it hard to do anything
you see I feel sad when you're sad
I feel glad when you're glad
if you only knew what I'm going through
I just can't smile without you

you came along just like a song
and brighten my day
who would of believed that you where part of a dream
now it all seems light years away

and now you know I can't smile without you
I can't smile without you
I can't laugh and I can't sing
I'm finding it hard to do anything
you see I feel sad when your sad
I feel glad when you're glad
if you only knew what I'm going through
I just can't smile

now some people say happiness takes so very long to find
well, I'm finding it hard leaving your love behind me

and you see I can't smile without you
I can't smile without you
I can't laugh and I can't sing
I'm finding it hard to do anything
you see I feel glad when you're glad
I feel sad when you're sad
if you only knew what I'm going through
I just can't smile without you

ถ้าไม่มีพี่ฉันจะยิ้มยังไง?

ถ้าไม่มีพี่ฉันจะหัวเราะยังไง?

ถ้าไม่มีพี่ฉันจะเดินต่อไปยังไง?

ถ้าไม่มีพี่ฉันจะสู้ต่อยังไง?

ถ้าไม่มีพี่ฉันจะทำเพื่อใคร?

ถ้าไม่มีพี่ 2PMจะมีได้อย่างไร?

กลับมาเหอะ ขอร้อง พี่บอกให้สู้

ตอนนี้ฉันสู้เพื่อใครในเมื่อพี่ไม่คิดจะสู้

 

PARK JAEBEOM WE ARE WAITING FOR YOU!

 

 

 

04.09.09

we will walking together JAY.

YOU NOT ALONE.

 

คัยกะตามไม่เข้าจัย กุเข้าจัยมึง มึงไม่เห็นคัย มึงมองมาที่พวกกุ HOTTEST คนอย่างพวกกุไม่มีอะไรมากมายหรอก ไม่ได้ช่วยให้มึงผ่านเรื่องไปได้อย่างเรียบง่าย แต่คนอย่างพวกกุจะค่อยส่งกำลังใจให้มึงเสมอ โดนมึงไม่ต้องขอ แค่มองมาเท่านั้น คงทำให้มึงมีชีวิตชีวามากขึ้นนะ พักแจบอม *

-: ช่วยรักษาสุขภาพของมึงด้วย เพราะพวกกุเปนห่วงมาก

-: ขอยืมคำอิด้งนิดนึง "พวกเราไม่ใช่แค่คน 7 คน แต่เราคือ 1"

-: ทำไม วันครบรอบเดบิวต้องเป็นงี้ด้วยว่ะ

 

THE 1^st ANNIVERSARY 2PM AND HOTTEST

 

ไม่ใช่แค่ 7 คน ที่เป็น 1 เดียว แต่ HOTTEST ทุกคน ก็จะเป็นหนึ่งเดียวกับพวกมึงตลอดไป จะไม่มีวันเกิดเรื่องอะไร ที่มาบั่นทอนความรักที่ HOTTEST มีให้พวกมึง เพราะพวกมึงกับพวกกุคือสิ่งที่รวมเป็นหนึ่ง และจงจำไว้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น 2pm ก็จะมีพวกกุค่อยอยุ่เคียงข้างเสมอ เพราะฉะนั้นอย่าท้อ เพราะมันจะทำให้พวกกุท้อไปด้วย....

 

31.08.09

พวกกุไปแสตนดบายรอสามีกัน ณ โรงแรมปทุมวันปริ๊นเซส กันอย่างพร้อมเพรียง ด้วยความตื่นเต้น ไม่เจอกันเกือบเดือน (ว่าแต่เมิงจะมาบ่อยไปไหน กุเก็บเงินไม่ทันค่ะ) ระหว่างรอกุกะแซ่บทีมงาน mbc น่ารักนะค่ะมึง เพื่อนกุกะแรงให้สัมภาษณ์เค้าเป็นภาษาเกา แต่ว่ากุยังหาคลิบมึงไม่เจออิแนน อิแอ อิกิ๊ก แต่ว่ากุเห็นอิการ์ด+อิมั้ม เต็มแรง 555+

มาแล้ว ที่รัก ฮวางชานซองของกุเดินลงมาจากรถตู้ ด้วยเสื้อยืดสีขาว แล้วทับด้วยเสื้อกันหวานสีเขียวมีฮู้ด แล้วเสื้อใส่หมวกแล้วคลุมฮู้ดมาอีก เมิงหนาวมากมะค่ะที่รัก เมิงพึ่งกลับจากดรีมเวิร์ลป่าวเนี่ย แต่หน้าตาเมิงง่วงมากค่ะ ไม่รับแขกเรย กุเรียกแทบตาย สู้เสียงชาวบ้านไม่ไหว เออมึงขึ้นไปเหอะ มีทให้สบายจัย กะบอร์ดกุมันตกรอบนี้ว๊า ชิส์ -*--

พอแม่งขึ้นไปกุกะไปเดินเตร็ดเตร่รออิมั้มกะอิการ์ดมีทเสร็จ อิดอก !! พวกเมิงแรงนะค่ะ อิมั้ม - ได้ลายเซ็นเจย์ในห้องน้ำแบบประชิดตัว กี๊ดด~ อีกทั้งอิด้งจำได้ ให้สร้อยไปกะเอาไปใส่เรย ดอก โชคดีนะค่ะมึง แรงเผื่อเพื่อนโอเค ไม่ว่ากันค่ะ คนต่อไป อิการ์ด - เมิงแซ่บสามีแทนกุซะอิ่มเรยนะค่ะ มีการจับหัว โพสท่าถ่ายรูปเปนหัวจัยหย่าย อิดนะค่ะ กุยอมเมิงคนเดียวนะค่ะ 555+

01.09.09

ไม่วันตื่นไม่ทันมันออกไปถ่ายโคนา แต่ได้ข่าวว่าไปสตูแถวราชพฤกษ์ พวกกุบึ้งไปเรยคร่า ไกลกะไกลเสือกแทบจะไม่มีที่บังแดดให้กุเร๊ยย ดีนะที่พวกกุมีรถตู้ค่อยยังชั่ว แต่กะนะเห็นแค่นิดหน่อยๆ ทางกระจกอิด้งกะออกมาโผล่ให้เห้น แต่จุนเคเมิงมาล้างความผิดครั้งก่อนไง โบกมือให้ตลอด กุให้อภัยค่ะ บ๊อกเมิงมีการมาทำท่าให้กินข้าว เมิงกะน่ารักนะค่ะ แต่สามีกุเมิงลึกลับไปไหนกุไม่เห็นหัว คนอื่นเค้ายังโผล่มาบ้าง ถ่ายโคนากะเสือกเดินอยุ่ริมในกุมองมะเห็นค่ะ รุ้ว่าเมิงใส่เสื้อสีไรกะบุญแระ สัส*

และแล้วพอประมาณ 4 โมง ครึ่ง พวกกุกลับมาที่ รร กุกะอิแบงค์ไปแดกท่าสยาม 2 คน ที่เหลือไปแดกสเต็ก 3 ย่าน พอแดกเส็ด เดินเล่นซักพัก อีอีฟโทมาให้รวมตัวไปสตู เพราะว่ากรีนดทมาบอกว่าตอนเลิกจะให้มันออกมาสล่อนหน้ายกมือขอบคุณพวกกุ เท่านั้นกุโบกแท็กซี่แสนเก่ายัดเข้าไป 7 คน กุแทบตาย ลงจากรถอ้วกจะแตกกะอิการ์ด 2 คน (เมียชานอ่อนแอทั้งคู่) รอไปซักพักใหญ่มันกะลงมาแท้งค์พวกกุจิงๆ ^^

สามีกุสนใจแต่แบรนเนอร์ที่อิแนน อิแอ อิอีฟ อิกิ๊ก ถืออยุ่ข้างหน้า ส่วนกุอยุ่ถัดเข้ามาอีกประมาน 3 คน เรียกแทบตายมองแต่แบรนเนอร์ (-*--) เมิงเอาไปนอนกอดเรยมะค่ะที่รัก อิด้งกะมองของที่อีอีฟถือรอจให้มันแต่กะไม่มีโอกาส รู้ละซิว่าของมึง รอไปก่อนนะมึงเสือกยืนกันซะห่าง เพื่อนกุไม่สามารถยื่นได้

พอมันขึ้นรถ กะถึงตาพวกกุมั้ง กุสปีดของเมียชานอย่างกุ วิ่งไปเรียกแท็กซี่อย่างรวดเร็ว แท็กซี่คันนี่ได้จัยกุแรง ลักไก่อย่างชำนาญ พวกกุไปรอที่ รร ประมาน 10 นาทีกว่าบรรดาสามีจะมาถึง กะรอรับกัน สามีพวกกุหน้าบูดเหมือนตูดลิง และตามเคยไม่มองชาวบ้านชาวช่อง มุ่งมั่นไปนอนท่าเดียว เออ..มึงขึ้นไปอิสัส กุกะไม่มีเสียงเรียกเมิงสู้ชาวบ้านไม่ไหว...

02.09.09

ตี 4 ค่ะพี่น้อง พวกกุได้นอนกี่ ชม. ค่ะเนี่ย แหกตามารอพวกเมิงเสด็จ อะลงมาแระ สามีกุบูดเหมือนเดิม ทุกคนกะบูดเหมือนกันแหละ ยกเว้นอิแทค แอบสนจัยแฟนคลับ อิดอก โบกมือบายๆให้แฟนคลับ แต่เสือกก้าวพลาดไปนิด เสียการทรงตัวไปหน่อย ดีนะบันไดมาเตี้ย ไม่งั้นประวัติศาสตร์ซ้ำรอย  55+

อีพีชฝากของของกุที่จะให้อิชานให้พี่การ์ดไป โอเค ขอแค่เมิงได้เมิงจะรุ้ไมว่ากุให้ ณ ตอนนั้นกุกะไม่สนแระ เหนื่อยเหลือเกินครั้งนี้ที่จะได้เจอมึงแต่ละครั้ง ฮานามิ ฮานามิ กุจะจำมึงไว้ว่ามันลำบากขนาดไหน เพราะ "ฮานามิ" =.,=

ส่งเสร็จกลับไปนอนหออิแบงค์ ตอนนอนข่าวเยอะจิง มีแต่คนโทหากุ ว๊ากก กุจะได้นอนมะค่ะอ >"< ตื่นมาประมานเที่ยงๆอิแบงค์ อีอีฟ อีหมอ ไปพารากอน กุเรยเอาของไปเก็บที่บ้าน แล้วนัดเจอที่ color fram แถววิภาวดีตอนเย็น เพราะมันไปถ่ายภาพนิ่งกัน อิดอก..พอไปถึงนั่งรอค่ะนั่งรอ พอมันมา เห็นประมาน 3 วิ เล่นจอดหน้าประตูเรย สัส* มึงให้ลำบากมั้งกะได้นะ ไอเวิร์ค ~*~

กว่าจะถ่ายเส็ดพวกกุกะไปนั่งแซ่บต้มยำหัวปลากันแถวนั้น อร่ยใช่ย่อยนะค่ะ นั่งรอไปเหอะประมาน 5 ทุ่มมั้งถ้าจำไม่ผิดออกมาแล้วค่ะ ไม่บอกพวกกุด้วยลุกกันแทบไม่ทัน แล้วอีกตามเคยกุสปีดแรงตลอดแท็กซี่กุเรียกตลอด ขึ้นรถมาเพื่อนหาย อิมั้ม อีอีฟ อิหมอ หาย กำ - -!

ไปถึง รร อย่างเร็ว คราวมันกลับมา ชานซองกุยิ้มแล้ว แต่กะไม่ได้ยิ้มให้กุหรอก เพราะกุกะสู้ชาวบ้านไม่ไหว เริ่มท้อ ชาตินี้มึงคงไม่ให้กุ ขึ้นไปกันหมดแระ มีสายตรงบอกมันว่ายน้าม เออดีมึงมีแรงกันเน๊าะ อิเหี้ย - - กว่าพวกกุจะกลับบ้านนอนปาไปเกือบ ตี 3 เม้ากันไม่จบไม่สิ้นค่ะ

03.09.09

เช้านี้เชิญตามสบายค่ะกุขอนอน พวกมันออก 7 โมง ซึ่งกุไม่สน กุจะนอน ตอนประมาณ 10.30 น. ออมโทบอกว่ามันถ่ายตรง town in town กูเด้งอย่างเร็ว แถวบ้านกุค่ะ แล้วไปหออิแอ แล้วกุบึ้งไปเรยอย่างเร็ว อิสัส สตูทึบไปไหนค่ะอิเหี้ย เมิงเปิดประตูรั่วยังไม่เปิดเรย ร้อนกะร้อน ตัดสินจัยไปหาร้านแดกข้าวตากแอร์ จัดไปแดกซะร้านอาหารท่เป็นร้านอาหาร กุไม่จะอธิบายยังไงแต่แพงดีว่ะ นั่งเพ้อเจ้อเรื่อย โน้นนี้นั้น พอประมาน 4 โมงเย็นกลับที่สตูรอมันออกมา

ออกมาประมาน 5 โมงเย็น อิดอก แค่ขึ้นรถยังไม่ให้กูเห็นเรย กะหลอกกุเต็มที่ให้รถตู้ขับรถหลอกกุวนไปวนมาถึงคลองตงคลองเตย อิสัส สรุปแดกคริสตัลพาร์ค อิเหี้ยแค่ยูเทิร์นกะถึง ปล่อยกุวนไปซิ พวกมึงไปแดกสบายจัย หร่อยเรยซิ ยูเรสเตอรอง น่ะ พอไปถึงกุรุ้แล้วล่ะว่ากุโดนหลอกจิง วิ่งไปเห็นแต่สตาฟลงา อิแจ๋ว 1 ในสตาฟสาวไทย มองเย๊าะเย้ยพวกกุ อิดอก กะจะแดกอิจุนโฮล่ะซิ ควาย*

พอถึงกุกะพูแล้วล่ะว่าอิชานมันต้องออกมาฉี่แน่ๆ คนแรกชัวร์ แต่ด้วยความซวยของกุ เสือกเดินลงไปซื้อน้ำกะอิแอ อิกิ๊ก วิ่งมาไม่ทัน เสือกไฉไลเลือกขนมปังกันอยุ่ 3 คน ไม่ไหวแหละกุรู้สึกแย่เหี้ย อิการ์ดเค้ากะส่งสัญญาณรักกันไปเต็มที่ เออกุมันซวยเอง ชิส์ นั่งคุยกะอิแอไปเรื่อยว่าเด๋วแทคกะออกมา ยังไม่ทันขาดคำอิแมวออกมา กุลากอิแอไปตรงจุดแหล่มด่วน อิแบงค์โชคดีมากมาทันอิแทคพอดี อิแอกะร้องไห้เพราะอิแทคยิ้มให้เต็มแรงเกิด อิแบงกะร้องมาซบกุอยุ่ด้วยดีจัยที่ได้เจอ อิดอกกุจะร้องด้วยที่กุไม่ได้เจอค่ะ TT.TT

อีกแป่บจุนเคออกมา ยิ้มมาตลอดทางกุกะถ่ายคลิบไปเรื่อยเปื่อย พวกเมิงทอรั่วของจิง นี่ไม่ได้อยุ่ตอนแรกไม่รู้ว่าฦฉี่กันครบรึป่าว แต่ตอนกุลงไปตากฝนรอเมิงขึ้นรถกุได้ยินเสียงเรียกพวกเมิงดีงมาก ทั้งไปฉี่ แล้วเสือกถ่ายรูปหน้าร้าน เมิงถ่ายกันทำไมค่ะ ?? สามีกุลงมากุสู้ไม่ไหวตาเคย เดินริมในตลอด ดอก

ปล.กุโดนการ์ดโฮดงชาร์ตเนื่องด้วยแฟนคลับข้างหลังดันออกอย่างแรง กุโดนชาร์ตซะงั้น -*- กุเซอย่างแรง

ไปดัก รร กุวิ่งขึ้นไป ชั้น 2 พร้อมพวกกรีน อีพีช แล้วกะอีแบงค์ รอซักแป่บ พวกมันมาแล้ว กุรอลุ้น ว่าถ้าเกิดกุเรียกตรงนี้ไม่ได้ยินกุคงไม่มีโอกาสกับทริปนี้แล้ว มันมาแล้วคนแรก จุนโฮ น้องกรีนกุชาร์ตศิลปินตลอดเดินเนียนเหมือนสต๊าฟ ต่อด้วยอิด้ง เดินพยักหน้ามาตามทางแล้วยิ้มๆ คนต่อไปอิบ๊อก เดินไปเฉยๆ แล้วมาอิแทค เพื่อนแบงค์กุได้ช๊อตเด็ดซึ้งอยุ่ข้างๆกุ กุซึ้งไปด้วย อิแทคหันมาแล้วทำหน้าสื่อว่ามึงหรา กุได้ได้นะ ......

ชานซอง กุเดินมาแล้ว อิดอก กุเรียกมัน ประมาน 2-3 ครั้ง เสียงไม่ได้ดังมาก มันกันมาแล้ว ยิ้มให้กุแบบว่าพริ้มที่สุดในโลก เหลือักบที่มันเคยยิ้มให้กุในที่ล๊อบบี้ดุสิต แบบไพรเวทสุดๆ และกุกะรุ้ว่ามันจำกุได้แน่ๆ (กุคิดเองค่ะ พร้อมกับความคิดเห็นของพวกอิพีช น้องกรีน) เท่านั้นหลังจากนั้นอย่าเอาอาไรจากกุ กุซบอกอิแบงค์ร้องไห้อย่างแรง เพราะกุเหนื่อยกะมึงมาหลายวัน แล้วกุกะท้อมากกกกก ...

พวกอีพีช น้องกรีนถามกุว่า "มึงมองไม่เห็นว่าอิชานมันยิ้มให้เมิงโคตรพริ้มหรอว่ะ ?? " กุตอบทั้งน้ำตาว่า เพราะกุเห็นกุเรยร้องเนี่ยแหละ 555+ กุอายตัวเอง หุหุ นั่งรออีกซักพักมันกะลงมา ลงมาคราวนี้ อิแทคเมิงผมม้าแบบ วายบันพาร์ท 6 แรง หน้าม้าหน้า กูชอบๆ ชานกุเดินโปรยยิ้มมาแต่ไกล แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน สงสัยสงสารที่พวกกุเหนื่อยกัน อ่าเดะ ยิ้ม ส่งท้ายซักหน่อย โบกมือบะบาย จนขึ้นรถน่ารักโคตรสามีกุ กุเดินมองมันอยุ่ข้างหลังเพราะลงมาพร้อมมัน

สนามบิน..กุวิ่งร้อยเมตรได้เรยนะเนี่ย จากข้างหลังสุดกูมาอยถุ่กลุ่มแรกอย่างไว 555+ มาดูพวกมันตรวจร่างกาย อิจุนแอล โบกมือให้แฟนคลับ สามีกุเข้าไปคนสุดท้ายยย..... พร้อมฟังเพลงเข้าไป

** ลาก่อนนะ เจอกันตุลา พอข้ามคืนไปกะครบรอบเดบิว 1 ปีแล้ว เดินทางดดยสวสัดิภาพนะ 2pm ของฉัน

 

UP BY DISBONZ*

 항서방

 

 

31/08/09

 

 เจอบอร์ดคนอื่นเข้าไป ใจหายเลย

เขาวงกตเน่าๆกูจะได้ไหมว่ะ แต่ละคนใช่ย่อย ! 

เฮ้อออ ส่งพลังไปจักรวาล พลอยต้องได้!

เมื่อคืนฝันว่า ได้มีท 2PM แต่เลือกคนไม่ได้

แล้วพลอยได้จุนโฮ แล้วก็ได้กอดจุนโฮ แล้วมีความสุขเว่อๆๆ

ไม่อยากตื่น ขอให้ฝันเป็นจริงเฮ้อออออ



 ตอนประกาศผล ระทึกมากหลังจากนั่งรอโคตรนาน

กลุ่มที่หนึ่งสมควรได้ สวยสุดตรีนนนนนนนน

ประกาศไปเยอะแยะมากมาย ใกล้จะหมดแล้ว

พี่อีฟและพี่แนนเริ่มร้องไห้ พลอยเริ่มหวั่นๆและ

กลุ่มที่เก้ายังไม่มีชื่อกู ชะเง้อขึ้นไปมองหน้าคนที่ได้

เฮ้ยย กลุ่มพี่โต๊ด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด

เหลือสามที่ เลือกไปแล้วหนึ่ง แลดูพี่โต๊ดมองๆว่าจะเลือกใครดี

อีพลอยกระโดดใหญ่ ดันอยู่หลังสุดของห้อง

ตะโกนโบกมือไปมา .พี่โต๊ดๆ เลือกพลอยๆ.

รักพี่โต๊ดจริงๆ สุดท้ายพลอยกะเจ๊พีชก็ได้โฮกกก

ดีใจจะร้องไห้ สงสารคนที่ไม่ได้ แลดูแต่ละคนตั้งใจทำมากมาย T.T

เข้าไปฟังแผนงานมีท เลือกคนไม่ได้ เฮ้ย ไมเหมือนฝันจังว่ะ!

จากที่ฟังๆแลดูมีทจะห่วยแตก ขอให้ดีกว่าที่คิดละกัน



31/08/09

 2PM ถึงไทยแล้ว พลอยยังนอนอยุ่บ้าน ชิวๆ

เย็นๆค่อยไป เมื่อคืนฝันถึงอีจุนโฮอีกรอบ

ฝันว่าได้มีทอีด้ง แต่จะเอาจุนโฮ ซะงั้นอะ =   ="

แล้วก็กอดจุนโฮอีกรอบ โฮก นอนนี้แหละไม่ตื่น 

ไป MBK ขึ้นตึกไปรอมีท ระหว่างรอมีท ดูมันแถลงข่าวในห้อง

ฮ้วยย ด้งน่ารักไปไไหน จุนโฮก็น่ารักได้อีก

แต่ไม่ตอบคำถามกันเลย เดินเล่นด้านนอกห้อง ไปดูบอร์ดตัวเอง

เชี๊ยะ!!! บอร์ดหักกกก ใครทำ ย๊ากกกกกกกก 



 กล้อง MBC แอบถ่ายติดพลอย สองวิ

แต่เจ๊พีช หน้าเบ่อเร๋อ ยินดีด้วยนะฮร้า คิคิ !



 ใกล้เวลาเข้ามีท ตื่นเต้นใจแทบหลุด

เจ๊พีชสติหลุดไปตั้งแต่รู้ว่าในแถวมีคนชอบเจย์ 4 คน

ไม่รู้แหละ จะเอาจุนโฮ ต้องได้จุนโฮ (แล้วอีด้ง?)

เวลานั้นอยากได้จุนโฮมากมาย ไม่รู้เหมือนกันว่าท ำไม

เข้าไปในห้อง นั่งแถวสาม โอ๊ะไกลเวทีเหมือนกันนะ

2PM เดินขึ้นมาบนเวที มองตาม โน่วววววววว

คิมจุนซู ตรงกลาง = กูได้จุนซู !!!

มองต่อเจ๊พีชได้จุนโฮ เสร็จกู โฮะๆๆๆ

ยิ้มดีใจได้ไม่นาน จุนโฮทำฝันกูสลาย โดยการลากปาร์คเจย์บอมมาตรงกลาง

เท่ากับ กูได้เจย์ปาร์ค = เจ๊พีชก้ได้เจย์ปาร์ค = กูต้องได้จุนซู

เชี๊ยะ ไม่เอา !!!!  

ตอนแรกไม่รู้มองยังไง นึกว่าตัวเองได้แทคยอน

เสียใจมากมาย หันไปหาคนที่ได้จุนโฮ และแลกทันที

เค้ายินยอมแลกด้วย เนื่องจากว่านึกว่าพลอยได้แทคยอน

สรุปนับไปนับมา อ้าวจุนซู เค้าขอแลกกลับทันที T.T ไม่นะ!!

พี่นุ๋ไปตกลงจะเอาจุนซู แลกนิชคุณแลกชานซอง

แลกไปแลกมา 2PM ยืนมอง ฮ่าๆๆๆๆ อีพวกนี้

ถ้ากูไม่ได้มองผิด แล้วรู้ว่าได้จุนซู ตอนนี้กูคงนอนแซ่บในอ้อมกอดชานซอง

ขอบคุนที่กูโง่ ขอบคุนจริงๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

สรุปกุได้จุนโฮ เป็นปลื้มมมมมมมมมมมมมมมมมมม



 นั่งมองพี่โต๊ดแซ่บอีด้ง และพี่กิ๊กแซ่บจุนโฮ

ถึงตาตัวเอง ตื่นเต้นโคตร ในใจคิดคำที่จะพูดล้านแปด

ก่อนขึ้นเวที  พัดหน้าเพราะร้อนจนเหงื่อออก

เจย์บอมมอง อีนี้เป็นไรมากไหม?

เดินขึ้นเวทีสั่นๆ แอบสะดุด ไม่แรงมาก

อีด้งมองยิ้มๆ ตลกเข้าไปอีนี้

เดินปรี่เข้าไปหาจุนโฮ มือไม้สั่น

ยืนของให้ 

Ploy : for you for you (ยัดของใส่มือ)

Junho : ขอบคุนค๊าบบบบบบบ (และรับของไป)

ขอบคุนน่ารักได้อีก หอยหลอด ตายย

หันไปเห็นอูยอง มันชะเง้อมามอง แล้วชี้หน้าด้วยนิ้วโป้ง

แล้วพูดว่ายู  สราดดดดดดดดดดดดดด

จำกูได้ T_______________________T

ทักแบบนี้ตบหน้ากูดีกว่า แร๊งง!

ช็อคและอึ้ง ไม่ได้พูดดังแต่กูได้ยินเต็มสองรูหู

ขอบใจจางอูยอง ขอบใจที่จำนู๋ได้ T.T รักเมิง

หันกลับไปหาจุนโฮ จุนโฮเหมือนจะยืนฮานามิให้ แต่กูไม่รับ อ้าแขนเลย

ยิ้มให้มันหน่อย แล้วพูด "จุนโฮ โอปป้า"

เสียงแรดได้อีก จุนโฮ ยิ้มพริ้ม และอ้าแขนกอดกูทันที!

 

ละลายในอ้อมกอด กอดเต็มๆๆๆๆ ไร้คำบรรยาย 

 

กอดเสร็จ พูดไม่ออก อยากพูดอะไรลืมหมด เกลี้ยง!

พูดแต่ "จุนโฮ จุนโฮ" แล้วมองหน้าลูกเดียว

จุนโฮก็ยืนฮานามิให้ พลอยก็ขอบคุน

สบตาเข้าไว้ อีจุนโฮก็ยิ้มลูกเดียว มีโมเม้นกันอยู่สองคน

อยู่ดีๆมือจุนโฮก็จับแขนกูหัน ทำอะไร?

อ้อ ถ่ายรูป ในรูปอาจจะดูไม่เท่าไหร

แต่จริงๆ กูเอาหัวซบอกอีจุนโฮเรียบร้อย

 

พยายามแทรกๆระหว่างจุนโฮกับด้ง ขอสอง ฮ่าๆ

หันไปมองหน้าอูยอง มันหันมายิ้มให้ แล้วทำมือหัวใจกับเด็กข้างๆทันที

หมั่นไส้ !! ไม่ต้องมายิ้มให้กูเลย ถ่ายรูปพิงอกจุนโฮต่อไป

ว่าจะหันกลับไปคุยกะจุนโฮ (ทั้งๆที่ยังคิดอะไรไม่ออก)

จุนโฮ แร๊ง คว้าไหล่ เอาหน้ามาแนบชิด พูดอะไรซักอย่างไม่ได้ฟังกำลังเคลิ้ม

แล้วชี้ไปที่กล้องอีกตัวที่ถ่ายอยู่ โอเคสรุปถ่ายต่อ

ซบอกมันเช่นเดิม โดยมีมือจุนโฮโอบไหล่อยู่ไม่ห่าง

รักจุนโฮจริงๆ อ๊ากกก แร๊งงงงงงงง

หันกลับไปพูดไม่ออกเช่นเคย พูดแค่จุนโฮๆ แล้วมันก็ยิ้มลูกเดียว

อีเจ๊กเอ่ยย พูดอะไรหน่อยยย !!

เริ่มจะโดนไล่ลงเวที คิดจะขออีด้งกอด ก็เกรงใจจุนโฮมันนิดนึง

คิดจะกอดจุนโฮอีกรอบ เด่วจุนโฮมันจะงงเอา

ไม่กอดก็ได้ว่ะ !  ก่อนไปแระ พูดอะไรกับด้งหน่อย

ploy : Wooyoung Oppa Junho Oppa ~ Bye Bye

(โบกไม้โบกมือเล็กน้อย ยิ้มและจ้องตาอีด้ง)

wooyoung : Bye Byeee~ (โบกมือกลับ)

junho : (โบกมือและยิ้มตาหยี่ๆ น่ารัก >.<)



 เดินลงเวที

นั่งมองคนอื่นแซ่บกันไป หมั่นไส้บ้างอะไรบ้าง

กำลังเงียบๆ  ระกว่างเปลี่ยนกลุ่ม อยากอะไรกะอูยองบ้าง

ทำมือซารังเฮเหนือหัว ตะโกนทันที่ "อูยองงงงง"

ไม่ได้ตะโกนดังมากมาย แต่อีด้งหัน มาสวัสดีครับใส่ทันที

ยิ้มและมองหน้ากูกรี๊ดเสียสติห้าวิ แล้วหันกลับไป

ขอกู ของกรู !!!! (หันไปตบเจ๊พีชอย่างเสียสติ ด้งน่ารักๆ)

ซักพักเรียกอีก มันส์ อีด้งก็หันมาหัวใจใส่ แร๊งงงง

เรียกอยุ่หลายรอบ หันมายิ้ม ทำนุ้นทำนี้ทุกรอบ

หลังๆเริ่มเบื่อ เรียกจุนโฮบ้าง ตอนเรียกจุนโฮ เจ๊พีชบอกว่าอีด้งหันมามอง

แบบอีนี้ ชอบใครกันแน่ เมื่อกี้ยังเรียกกูอยู่เลย ชิ!

จุนโฮ ไม่หัน ง่ะ =_____________________="

พอมีทครบทุกกลุ่ม 2PM กำลังจะเดินลงเวที

พลอยกำลังทำท่าเซิงๆ มองหน้าอูยองอยู่ ไม่ได้เรียกนะ

เซ้นท์ดีจริง มันหันมามองเอง แลวหัวเราะยิ้มๆ ทำหน้าจี้ๆ

เหมือนจะขำก็ไม่ขำ แล้วยักคิ้วให้

จ๊อร์ดดดดดดด !!! สาบานว่าไม่โกหก เกิดมาไม่เคยเห็นอีด้งยักคิ้ว

ครั้งนี้ครั้งแรก และของกูคนเดียว ฮืออ...แรงไปแล้วนะเมิงอะ 



 จบวันนี้แบบชิวๆ 

มีความสุขกับอ้อมกอดจุนโฮ ♥ และรอยยิ้มของอูยอง

คืนนี้ฝันดี มีจุนโฮเป็นเดจาวู ฝันบอกเหตุล่วงหน้า

ไม่ได้ไปตามแล้ว เจีพีชบอกว่าไม่เจอ

 

 

 

 

 

 

 

แซ่บโดย : พลอยบ้านอู้ว  

 

 

แค่อยากจะบอกว่า

 "สู้ๆไว้นะเดี๋ยวก็ผ่านไปเองแหละ พวกเราเข้าใจความรู้สึกตอนนั้น"

กลับมาเป็นอีเสื่อมของ hottest เหมือนเดิมนะ

hottest  Paek jaebum นะ